viernes 13 de junio de 2008
Definido por Euclídes resultado dunha operación xeometrica bastante simple, o número fi pode ser observado en patróns fisicos, matematicos e bioloxicos. Alén diso e utilizado como referencia estetica nas artes plasticas.
Tamén coñecido como "prporción áurea", o fi é dado pola razon de dous segmentos da recta, AB e AC, tal que C é un punto intermedio entre A e B escollido de forma que AC/CB igual a AB/AC. Esa razón equivale a 1,6180339887...., e como vostedes xa debe ter desconfiado é un número irracional.
En 1202 un matemático de Pisa chamado Fibonacci, publicou un problema, que consistia en cantos coellos poden ser creados a partires dunha soa parella (xa puxen o exemplo no post sobre Tool,podedelo leer alí).
Esa serie, en que cada termino é obtida póla suma dos dous anteriores, coñecese como secuencia de Fibonacci. E cal é a relación deste coa proporción áurea? Pois que a divisón dun número Fibonacci e o seu precedente leva ó número fi cando se avanza para valores cada vez maiores na secuencia. Ou seja, F(n)/F(n - 1) tende para fi quando n tende para infinito.
De modo inverso, os números de Fibonacci poden ser xerados a partir de unha “lei de potencia”, o que os caracteriza como números non completamente aleatórios e intriga cientistas e matemáticos que os encontran nas mais diversas situacións.
Talvez por ter sido descoberta na xeometria, a proporción áurea foi moi utilizada por artistas do renacemento na composición dos seus cadros. Unha construcción xeométrica que leva a un resultado interessante comeza con um rectangulo onde a razón entre a largura L e a altura H sexa xustamente fi. Ese é un rectángulo áureo. Dividindo agora esa figura pra formar um cadrado de lado H, obteremos, coa parte restante, outro rectángulo áureo. Repetindo o proceso nese segundo rectángulo, obteremos outro cadrado e outro rectángulo, tamém áureo. Continuando a brincadeira, obteremos rectángulos áureos cada vez menores que converxen para un punto, chamado pólo da construcción. Ese pólo é o encontro das diagonais dos rectángulos áureos da construcción.
En seguida, trazando circunferencias com radios iguais aos lados dos cadrados formados, chegaremos a unha curva que leva ao pólo e que se assemella a unha espiral logarítmica – trazando qualquer recta a partir do pólo, ela irá cortar esa espiral sempre co mesmo ángulo. Iso axuda a entender porque aves depredadoras, como águias, falcóns etc., descenden sobre suas presas seguindo unha espiral como esa. Como os ollos das aves son laterais, facendo iso ela mantén a presa sempre na mesma liña de visión, sen que precise xirar a cabeza, o que prexudicaria a aerodinámica do seu vó.
No mundo vexetal, o número fi e a secuenncia de Fibonacci surgem em muitas situacións, das que falarei outro dia.Upon the waters that you fear
Make things happen
Accept no resignation
For some life has been cruel
You have set the mood
Thinking about you... Luna
Lay the serpent's egg
In this world of make believe
And make things real
My seed of a lunacy
Was a sign made to resist
A mood set from birth
Thinking about you... Luna
Show me your moon burns
Take me as the moon burns
The freezing moon
Making things real for me
The killing Moon
Making things happen for me
Luna - all above
Wound of light in the enemy skies
Make things happen for me
On the eve of self destruction
On the eve of all can be...Thinking about you
Hola a todos de novo, hoxe vou subir unha serie de datos sobre o que para min é o mellor disco do que vai de milenio, non so no ambito do metal progresivo senón en xeral, o Lateralus de Tool, a información extraina de http://metaljourney.blogspot.com.
Comezamos pólo máis importante, o eixe central do disco, a sucesión de Fibonacci (1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55,…). Esto é unha sucesión matematica tal que, f0=0 y f1=1, f(n)=f(n-1)+f(n-2) con n€N, a cal ven demostrando o seguinte: Certo home tiña unha parella de coellos xuntos nun lugar pechado e desexa saber cantos son creados a partir deste par nun ano cando é a súa natureza parir outro par nun so mes, e no segundo mes parir os nados outro par.
PPois o tema "Lateralus" asi contando as sílabas da súa letra: black [1] then [1] white are [2] all I see [3] in my infancy [5] red and yellow then came to be [8] reaching out to me [5] lets me see [3] // as below so above and beyond I imagine [13] drawn beyond the lines of reason [8] push the envelope [5] watch it bend [3].
O ritmo da caixa ven sendo en 9/8, 8/8 y 7/8 tempos, e 987 e o decimoseptimo escalón da secuencia de fibonacci. Cando Maynard comeza a cantar faino durante 1 min 37 sec, o que equivale a 1,617 un valor moi aproximado ao número Áureo (Φ = 1,618). O disco non deberia ser escoitado do tema 1 ó 13, eiqui é cando entra entra en relación a espiral áurea seguramente coñeceredela igual có numero Fi, que representa as proporcións humanas e da naturaleza. A espiral áurea formase coa secuencia de fibonacci. Para formar a secuencia dos temas temos que colocalos do 1 ó 13 nun eixe x, e tomar como comezo os temas 6 e 7, pois forman a metade de 13 e dibuxar unha espiral a partir de ahí; pólo que a secuencia quedaria 6, 7, 5, 8, 4, 9, 3, 10, 2, 11, 1, 12, 13. Esta secuencia é coñecida como "a profecia lateralus". Pero tamén se di que existe outro orde chamado "o agasallo sacro" que segue a secuencia 6, 7, 5, 8, 4, 9, 13, 1, 12, 2, 11, 3, 10, na que se rompe a espiral. Se vos fixades cada par de números suman 13.
domingo 18 de mayo de 2008
Bueno o prometido é debeda e hoxe falarei do "HOME" máis representativo da historia da humanidade, cousa indiscutibél, temendome as reaccións quero acalarar que eu non defendo a igrexa, senón que simplemente alabo a mensaxe que divulgou Cristo na terra.
Rodeado dos seus primeiros discipulos, predicaba e ensinaba nas sinagogas e nos descampados, dirixindose ós humildes e ós desheredados da sociedade. A predicación de Xesús non tardou en causar inquietude ós grupos politicos e relixiosos influintes; os fariseos e os saduceos. Os primeiros sentianse irritados polas liberdades que se tomaba Xesús con respecto á Torá. Os saduceos estaban preocupados en evitar as perturbacións que se producen fruto das predicacións mesianica. Sobre a figura historica ou rlixiosa hai millons de documentos que podedes consultar no gogle, asi que en vez diso vouvos deixar un extracto de "Jesus, el hijo del hombre" do gran poeta libanés Khalil Gibran. Neste libro varios coétaneos do de Nazareth deixan un testimonio sobre a súa figura. Fala Maria Magdalena: "...era el mes de junio cuando lo vi por vez primera. Paseaba por el medio de la sementera con mis esclavas y doncellas. Jesús estaba solo. El ritmo de sus pasos resonando en el camino era distinto al de los hombres comunes; pero movimiento igual que el de su cuerpo nunca pude ver otro pareciso. Los demás no poseian su forma de caminar. Mis esclavas lo señalaban con el indice y susurraban entre sí excitadas. Me detuve un momento y levanté mi mano en ademán de saludo, que él no contesto ni siquiera mirándome. En ese momento lo detesté y pude sentir como mi sangre se agostaba en las venas por el odio que hizao presa de mi en ese instante...," "...la segunda vez que pude verlo fue en agosto. Se encontraba desansando a la sombra del ciprés que está frente al jardín de mi casa. Lo observaba a través de la ventana. Su fihgura irradiaba paz y majestad; parecida a esas estatuas que se ven en Antioquía y otras ciudades norteñas. En ese instante llegó una de mis doncells, la egipcia, y me dijo:
-Ahí está otra vez ese hombre, sentado frente al jardín.
Lo observe con detenimiento y se emociono mi espiritu hasta lo más profundo de mi misma, porue era realmente hermoso. Su cuerpo era incomparable.
Todas sus lineas se habian uniformado armoniosamente,tanto que me parecieron estar enamoradas unas de otras..."
"...Y cuando hubbe llegado hasta el. lo salude diciendole:
-Buenos días.
-Buenos días, María - me respondió
Luego, me miró. Sus ojos negros vieron en mi lo que no vio hombre alguno antes que él. No habiendome dicho, má que ese buenos dias, le dije: - ¿Quieres venir a mi casa? -¿No estoy ahora acaso en tu casa? replicó.
No comprendí sus palabras en aquel momento, pero ahora si que las entiendo. - ¿quieres compartir conmigomi vino y mi pan? insistí. - Si, María,pero no ahora. Pero no ahora, no ahora, así me dijo. En estas palabras había la voz del oceano, del huracán y del bosque. Y cuando me las dijo hablaron simultaneamente la Vida con la Muerte."
Publico este anquiño pequeno se non seria moi longo, pero supoño que chega para percibir o máxico dese personaxe que non sei si era fillo de deus ou non, máis trouxo un pequeno halito de esperanza para a humanidade, que a igrexa como institucion se encargou de crucificar. Outro dia publicarei un anaquiño máis, e se alguen quere o libro prestollo que esta moi ben. Bueno xa sabedes nos comentarios "rajade" apoiade ou dicide o que queirades sobre o home máis importante da humanidade...
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
