Vicente Risco, 3ª parte

A crítica á vida urbana e a adhesión a relixiosidade tradicional reforzanse despois da sú viaxe a Alemaña en 1930, que relata en Mitteleuropa (libro que marcou ou meu pensamento dende que o lin sen prexuizos). Fixase na impudicia e na deshumanización das cidades, mostra o seu desagrado ante inventos recentes como o telefono, o metro (lóxico tendo en conta a conspiración xudeo-masonica, de rebentar o mundo dende o subsolo). Seguro de que se achega unha loita apocaliptica entre o ben e o mal, propón contra do marxismo,condensación de todos os males da modernidade en un, regresar ó mundo tradicional. Durante os últimos anos da República, non puido aturar que os galeguistas uniranse ó Frente Popular para as elección do 35. Ve no Frente, por anticonservador e antirrelixioso, unha ameaza para Galicia. Por eso funda Dereita Galeguista:
"Dereita Galeguista ten razón ó soster que a súa interpretación do galeguismo é a lexitima, pois Galicia, como país de pequenos labregos, é naturalmente conservadora, ademais de ser filla espiritual da Igrexa, e o galeguismo, si ten que ser algo, é unha retauración da tradición GALEGA".

Podedes encontrar moita máis información, datos e incluso algúns relatos curtos na páxina da fundación.

http://www.fundacionvicenterisco.com/